Tijdens een ontspannen wandeling door het bos bij mijn ouders, viel mijn oog op een opvallende, dikke rups die traag over het asfalt kroop. Bij nadere inspectie op het internet (waar het wel niet goed voor is) ontdekte ik de soort: de buxusrups, die ooit een glanzende buxusmot zal worden. Hoewel deze rups door veel tuiniers met argwaan wordt bekeken, kon ik het niet helpen hem met bewondering te bekijken. Zijn levendige kleuren en markante tekening verraden niets van de ravage die hij aanricht in onze tuinen: hij kan een buxusstruik in korte tijd compleet kaalvreten.
buxusmotrups
De buxusrups is dus de larve van de buxusmot, een exoot afkomstig uit Japan, Korea en China. Dit onopvallende motje is per ongeluk naar Europa gereisd, waar het voor het eerst in 2007 werd waargenomen. In de jaren die volgden, heeft de buxusrups zich razendsnel verspreid en is nu in heel Europa te vinden. Lekker gewerkt.
Niet alleen de rups stal de show tijdens mijn wandeling. De spinnen hadden hun webben weer kunstig geweven, en met de opkomende zon en de glinsterende dauwdruppels leek het alsof ik door een levende kunstgalerij wandelde. Deze kunstwerken van zijde zijn niet alleen mooi om te zien, maar ook een staaltje van ingenieuze techniek. Spinnenwebben zijn buitengewoon sterk en flexibel, gemaakt van zijde die wel vijf keer sterker is dan staal van dezelfde dikte. Deze zijde wordt door de spin geproduceerd in speciale klieren en kan tot zeven verschillende soorten draad opleveren, elk met een specifieke functie binnen het web.
De dauwdruppels die ’s ochtends op deze webben liggen, voegen een extra dimensie toe aan hun schoonheid. Ze ontstaan door condensatie, wanneer vochtige lucht in aanraking komt met het koude web. De druppels reflecteren het licht en creëren kleine regenbogen, waardoor het web als een juweel glinstert in het ochtendlicht. Deze druppels kunnen ook helpen bij het versterken van het web, omdat het gewicht en de verdeling van de druppels ervoor zorgen dat het web zich nog beter kan aanpassen aan de wind en bewegingen van gevangen prooien.
Mirte van Os 